20. mrt, 2021

2 Corinthiërs 4:16

‘Daarom zijn wij niet ontmoedigd, maar zelfs als onze uiterlijke mens vergaat, wordt toch ons innerlijk van dat tot dag vernieuwd.’ [proeve CV]

Bijschrift

We lezen hier dezelfde beeldspraak als we gisteren lazen. We zullen allemaal in de loop van ons leven ervaren dat we broos zijn en dat ons lichaam aftakelt als we ouder worden. Onze lichamen zijn misschien als broze aarden vaten, maar in ons leeft de verwachting dat we eens door God opgewekt zullen worden, met een hemels lichaam dat niet meer broos is.

Ondanks dat we de gebrokenheid van de schepping zien, we lijden en misschien zelfs verdrukking meemaken, leeft in ons die verwachting. Of misschien wel juist daardoor. Misschien gaan we juist door wat we meemaken meer naar dat moment verlangen. Het is Gods geest die in ons die verandering bewerkt, zodat dat verlangen in ons groeit en we steeds meer op Christus gaan lijken, ook vandaag.